محمدعلی سپانلو

محمدعلی سپانلو

شاعر

شاعرِ تهران با شعرها و داستان‌های شاهنامه و گلستان و هفت‌پیکر بالید و خود، به عنصری ماندگار در شعر و ادب فارسی تبدیل شد. محمدعلی سپانلو (1319-1394)، از نخستین اعضای کانونِ نویسندگان ایران، نوجوانی را در کنار بزرگانی مثل داریوش آشوری، بهرام بیضایی، احمدرضا احمدی و نادر ابراهیمی در مدرسه‌ی دارالفنون پشت سر گذاشت و آهسته آهسته، به ادبیات و نوشتن روی آورد. در دانشگاه تهران رشته‌ی حقوق خواند، سربازی را در اصفهان گذارند و با هوشنگ گلشیری و ابوالحسن نجفی آشنا شد. بعدها در چند فیلم نقش‌آفرینی کرد، از جمله آرامش در حضور دیگران، با فیلم‌نامه‌ی غلامحسین ساعدی و کارگردانی ناصر تقوایی.

محمدعلی سپانلو شاعر، مترجم و منتقد ادبی بود و آثارِ نویسندگانی همچون آلبر کامو و ژان پل سارتر در کارنامه‌ی او دیده می‌شود. او در خارج از ایران نیز شناخته‌شده است و آثارش به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، عربی و سوئدی ترجمه شده است. او نشان لژیون دونور آکادمی فرانسه و جایزه‌ی ماکس ژاکوب را نیز دریافت کرده است.

سپانلو عاشق تهران بود و این شهر در اشعارش حضوری پررنگ داشت. خوب است که در این روزِ شعر و ادب فارسی، یادی کنیم از شاعری بی‌باک، نوگرا و جریان‌ساز، مردی مصمم و مهربان و هنرمندی که یادش تا همیشه در دل‌هایمان زنده خواهد بود.

شما این محصول را به سبد خرید اضافه کرده اید: